• kouvot.jpgΑυτή την ερώτηση μου έκανε χθες ένας γνωστός. Η Κουβοτ Κουβόλα ειναι η ομάδα απ'το Φινλανδικο μπασκετ που με/μας πληρώνει ασταμάτητα απ'το καλοκαίρι. Το σκεπτικό του εν μέρει σωστό. Το λένε συχνά για όσους ποντάρουν ομάδες που δεν ξέρουν ούτε το χρώμα της φανέλας τους. Σε δύο σκέλη η απάντησή μου: 1)Σ'αυτόν τον τομέα υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του στοιχήματος στο ποδόσφαιρο και στο μπασκετ. Στο ποδόσφαιρο, αν δεν παρακολουθείς ή δεν έχεις γνώμη από κάποιον που παρακολουθεί, είναι πάρα πολύ εύκολο να ξεγελαστείς απ'τα τελικά σκορ. Τα στατιστικά, σε σχέση με το μπάσκετ(και άλλα αθλήματα) είναι ελάχιστα και αυτά που υπάρχουν συνήθως δεν ειναι διαθέσιμα για τα μικρότερα πρωταθλήματα. Ακόμα χειρότερα, τα στατιστικά στο ποδόσφαιρο, ειναι από τα πιο παραπλανητικά. Πόσες και πόσες ομάδες με κατοχή 70% έχουμε δεί να χάνουν? Είναι ένα ιδιαίτερο άθλημα.. Στο μπάσκετ όμως, μπαίνω στα στατιστικά και είναι σχεδόν σαν να έχω δεί τους αγώνες. Σίγουρα μου ξεφεύγουν πολλά, όμως η εμπειρία μου(και άλλων) έχει δείξει ότι η άποψη που σχηματίζεται απ'τα στατιστικά είναι πιο αξιόπιστη απ'την παρακολούθηση των αγώνων. Αυτό ισχύει φυσικά αν έπρεπε να διαλέξουμε μεταξύ των δύο. Το ιδανικό θα ήταν να είχαμε και τα δύο, αλλά τότε θα χρεαζόταν και δεύτερο 24ωρο για την στοιχηματική ανάλυση τόσων αγώνων.. Να θυμίσω ακόμα μια φορά αυτό που έχει πεί ο Dr.Bob(Αυτός που τρέλανε τους μπουκ...) για την παρακολούθηση αγώνων: "Βλέπω αγώνες πολύ σπάνια"2) Ακόμα και αν δεν ίσχυε το πρώτο, περνάω πάρα πολλές ώρες στα σάιτ των ομάδων και των διοργανώσεων, διαβάζοντας διάφορα, τα οποία ούτε οι oddsmakers (αυτοί που φτιάχνουν τις αποδοσεις) μπαινουν στον κόπο να διαβάσουν(Αυτό ισχύει κυρίως γιατι πρόκειται για διοργανώσεις που δεν κάνουν τζίρους και προσφέρονται απ'τους μπουκ πιο πολύ για να υπάρχει ποικιλία). Διαβάζω δηλώσεις, απόψεις, κάτι που σπάνια κάνει κάποιος που βλέπει τους αγώνες(σκεπτόμενος προφανώς πως έχει δεί ήδη αρκετά).
    Επαναλαμβάνω για όσους δεν το έχουν ξαναδιαβάσει: ο παίκτης, αρχίζει να αποκτά πλεονέκτημα έναντι του μειονεκτήματος της γκανιότας, όταν έχει εσωτερική πληροφόρηση ή όταν η γνώση/ικανότητα πρόβλεψης του για μια διοργάνωση ειναι ανώτερη του μέσου παίκτη, ή ακόμα και του ίδιου του oddsmaker. Ποντάροντας στο Ιντερ-Μίλαν, να είστε σίγουροι πως είστε άλλος ένας που έχει απλώς μια άποψη. Πρώτον, γιατί δεν ξέρετε κάτι που δεν ξερουν οι άλλοι και δεύτερον, γιατί το επίπεδο αυτό ειναι υπερβολικά ανταγωνιστικό, κάτι που φυσικά δυσκολεύει την πρόβλεψη.

    Υ.Γ. Για την Κουβοτ Κουβόλα παράτησα το ΝΒΑ. Λεφτά στο ΝΒΑ δε βγαίνουν, τουλάχιστον με τον τρόπο που αναλύω εγώ το παιχνίδι

    Ε-mail με απορίες και παρατηρήσεις στο admin @ antiopap.com

    (Θα λάβετε απάντηση μέσα σε 24 ώρες). stoixima stoixhma

  • monte_carlo_casino.jpgΗ πλάνη του Μόντε Κάρλο είναι ο πιο διαδεδομένος μύθος στον χώρο του τζόγου. Την έχετε ασπαστεί και εσείς αν πιστεύετε πως μετά από αρκετές επαναλήψεις του κόκκινου στην ρουλέτα, το μαύρο έχει αυξημένες πιθανότητες. Το ίδιο ισχύει και για τα πιο πολλά παιχνίδια του τζόγου. Όσο και να είναι δύσκολο να το πιστέψουμε, οι πιθανότητες του να βγεί κόκκινο είναι οι ίδιες(50-50) ακόμα και π.χ. μετά από 30 επαναλήψεις του μαύρου. Δεν υπάρχει καμία συμπαντική μνήμη που να θυμάται τι έγινε στην προηγούμενη γύρα. Παρ΄όλα αυτά πάρα πολλά συστήματα έχουν εφευρεθεί για την πρόβλεψη των αριθμών του Λόττο και άλλων παρόμοιων παιχνιδιών. Απατεώνες πουλανε "ανίκητα" συστήματα, που βασίζονται σε μια τόσο μεγάλη πλάνη. Σύμφωνα με τους περισσότερους επιστήμονες η αιτία βρίσκεται στο ότι ο μέσος άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πως ενώ οι πιθανότητες να βγεί κόκκινο στην ρουλέτα είναι 50% σε μεγάλη διάρκεια, σε μικρό αριθμό γεγονότων μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε. Έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις όπου το ίδιο χρώμα έβγαινε πάνω από 20 φορές. Εκείνες τις μέρες όπως φαντάζεστε τα καζίνο είχαν πάρτυ.
    Όλα αυτά ισχύουν για παιχνίδια όπου το γεγονός επαναλαμβάνεται από την αρχή και με τους ίδιους όρους και μεγέθη. Δεν ισχύει π.χ. στο blackjack όπου τα χαρτιά που έχουν ήδη βγεί επηρεάζουν τις πιθανότητες εμφάνισης των υπόλοιπων.
    xrimatistirioΜιά άλλη γνωστή πλάνη είναι η πλάνη του ματαιόδοξου τζογαδόρου (ο ορισμός είναι του οικονομολόγου David Ewing). Ο παίκτης πιστεύει ότι μπορεί να σταματήσει να ρισκάρει (μπορεί να είναι στο καζίνο, μπορεί να είναι και στο χρηματιστήριο)  ενώ κερδίζει. Ένα δυνατό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Ελληνικού χρηματιστηρίου. Οι πιο πολλοί μένανε στο παιχνίδι περιμένοντας αιώνια κέρδη και τελικά έμειναν εγκλωβισμένοι. Αυτή η πλάνη είναι πολύ δυνατή και πολύ λίγοι αντιστέκονται. Έχω υπάρξει άπειρες φορές θύμα αυτής της πλάνης. Το καλό είναι ότι ασχολούμαι μόνο με στοίχημα και πόκερ(όπου σεαντίθεση με τα καζίνο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αποδείξει πως γίνεται να βγείς κερδισμένος στην διάρκεια). Οποιαδήποτε άλλη μορφή τζόγου δε μου προκαλεί κανένα ενδιαφέρον. 
    nbaΗ πλάνη του ζεστού χεριού στο μπάσκετ. Όσο απίστευτο και αν φαίνεται απ'την εμπειρία, η έρευνα της ομάδας του καθηγητή Γκίλοβιτς απέδειξε ότι το ζεστό χέρι είναι μύθος. Μελετώντας τα σουτ μιας ομάδας για ολόκληρη σεζόν απέτυχαν να αποδείξουν πως δεν υπάρχουν δεδομένα που δεν προβλέπονται απ'τις πιθανότητες. Επίσης μελετώντας τις ελεύθερες βολές των Μπόστον Σέλτικς για δύο περιόδους, διαπίστωσαν πως όταν ένας παίκτης έχανε μια βολή, οι πιθανότητες να πετύχει την επόμενη ήταν 75%. Ακριβώς ίδιες ήταν οι πιθανότητες να πετύχει μια βολή αν είχε πετύχει την προηγούμενη. 
    Μια όχι πολυ διάσημη είναι η ψευδαίσθηση των επαναλήψεων. Η πιθανότητα να βγεί το ένα χρώμα μετά το άλλο στην ρουλέτα(και σε ρήψη νομίσματος κτλ) είναι 50%. Βλέποντας όμως την ακολουθία κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο, μαύρο, κόκκινο, μαύρο, μαύρο, μαύρο, μαύρο, κόκκινο, κόκκινοοι πιο πολλοί δεν την θεωρούν τυχαία. Στην πραγματικότητα είναι μια φυσική τυχαία ακολουθία. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι ο κοινός νους περιμένει την εναλλαγή των χρωμάτων σε ποσοστό 70%, ενώ κανονικά είναι 50%.
  • bobvoulgarisΟ Χαράλαμπος Βούλγαρης άρχισε να ποντάρει στο ΝΒΑ τέλη των 90s και στα 30 του ήταν ήδη εκατομμυριούχος. Θα ρωτήσετε και που βρήκε τα λεφτά; Δε γίνεσαι εκατομμυριούχος στο στοίχημα ποντάροντας 50ευρα και θα έχετε δίκιο. Ο τρελός πόνταρε όλα του τα λεφτά (70.000$) σε κατάκτηση του ΝΒΑ απ'τους Λέικερς, σε απόδοση 6.5!!! Στη συνέχεια, το value που είχε βρει στο ΝΒΑ ήταν πολύ μεγάλο (λέει πως έπιανε μέχρι και 70% σε αποδόσεις 1.909) και το πιο σημαντικό ήταν πως υπήρχε στα περισσότερα παιχνίδια. Έτσι είχε φτάσει να θεωρεί ρουτίνα συνολικό ποντάρισμα 1.000.000 δολαρίων σε μια βραδιά ΝΒΑ. Τώρα που κάποιες απ'τις στρατηγικές του ειναι πλέον πρακτικά άχρηστες δεν έχει πρόβλημα να τις αποκαλύψει. Μία ήταν η τεμπελιά των μπουκ στα σύνολα πόντων. Αν είχαν ένα ματς με σύνολο 200, δεν έκαναν σοβαρή ανάλυση για τις διαφορές παιχνιδιού μεταξύ πρώτου και δεύτερου ημιχρόνου. Έκοβαν χοντρικά τα δύο ημίχρονα και έβγαζαν σύνολα από περίπου 100 πόντους. Το δεύτερο ημίχρονο όμως σχεδόν πάντα έχει περισσότερους πόντους, λόγω βολών, γρήγορων τακτικών επιθέσεων κτλ.  Μια άλλη επιτυχία του ήταν να έχει βρει προβλέψιμες στρατηγικές τριων κόουτς, του Eddie Jordan, του Jerry Sloan και του Byron Scott. Λέει χαρακτηριστικά πως ήταν απίστευτα προβλέψιμοι. Το έβρισκε αστείο.    Ωραία όλα αυτά, όμως παραδέχεται πως ήταν μεγάλο λάθος του που πίστευε ότι το όνειρο θα διαρκούσε για πάντα. Μετανιώνει που δεν ήταν πιο επιθετικός με τα πονταρίσματά του, αφού το πλεονέκτημα που είχε ήταν τεράστιο και αξιόπιστο Όπως ήταν αναμενόμενο οι μπουκ κάποια μέρα ξύπνησαν και διόρθωσαν τον τρόπο υπολογισμού (φαντάζομαι και αρκετά άλλα που μπορεί να μη μας αποκαλύπτει). Τότε άρχισε να χάνει. Ήταν 2004 όταν η χασούρα τελικά τον θόλωσε, ήθελε να ρεφάρει, φτάνοντας να χάνει το ένα τρίτο απ'το μπανκρολ του τον τελευταίο μήνα της σεζόν. Ευτυχώς γι'αυτόν δεν ήταν όσο τρελός ήταν ο Αρτσι Καρράς, τελικά έκανε διάλειμμα στο δεύτερο εξάμηνο 2004-05, αποφασισμένος να βρει λύσεις. Οι προσωρινές λύσεις ήταν το πόκερ αλλά και μεγαλύτερο ποντάρισμα στα στοιχήματα που δεν είχαν χάσει το value τους. Η μεγάλη λύση ήταν η μετάβαση απ'το ποντάρισμα με βάση όσα καταλάβαινε ο ίδιος, απ'τις αμέτρητες ώρες που έβλεπε παιχνίδια του ΝΒΑ, στο να ψάξει βοήθεια στα μαθηματικά και τους υπολογιστές. Προσέλαβε έναν πολύ έξυπνο τύπο, μαζί με τον οποίο άρχισαν να σχεδιάζουν πρόγραμμα προσομοίωσης ολόκληρου του ΝΒΑ, αρχίζοντας απ'την κάθε κατοχή μπάλας και τελειώνοντας στο πόσο διαφορετικά εξελίσσεται η καριέρα ενός πλει-μέικερ από ενός πχ σέντερ. Φυσικά μιλάμε για έργο απερίγραπτα δύσκολο, με πολύ ρίσκο για την επιτυχία του, ίσως γι'αυτό ο Βούλγαρης έκανε συνέταιρο το παλικάρι που είχε προσλάβει. Μετά από αποτυχημένες δοκιμές, προσαρμογές κτλ κτλ ο Βούλγαρης λέει πως τη σεζόν 2010-11 είχαν καταφέρει κέρδος επί του τζίρου 6%, απόλυτα επιτυχημένο αν αναλογιστούμε πως αν κάνει σε μια χρονιά τζίρο 50.000.000 θα βγάλει κέρδος 3.000.000 δολάρια. Αν υπάρχει μια συμβουλή που βγαίνει απ'τις συνεντεύξεις του ειναι πως δεν πρέπει να εστιάζουμε στο τι θα μπορούσε ή τι θα έπρεπε να κάνει μια ομάδα αλλά το τι θα κάνει. Είναι και το ότι βλέπει 400 παιχνίδια τη σεζόν, αλλά αυτό δε θα το πρότεινε σε κανέναν. Πρέπει πάντως να αναφέρουμε πως η ζωή του δεν ειναι όσο ρόδινη και αψεγάδιστη όσο παρουσιάζεται σε συνεντεύξεις σε μεγάλα μέσα. Ξέρουμε πως γύρω στο 2000 ήταν στέλεχος/επενδυτής σ'εναν online μπουκ. Μικρό μπουκ αλλά κανείς δεν ξέρει πόσα ήταν τα εισοδήματά του από κει. Κάποιοι μπορεί να πουν ότι πολλά απ'τα κέρδη που λέει ότι έβγαζε δεν ήταν τόσα πολλά. Όπως και να'χει, καλό ειναι να παρουσιάζουμε όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες

antiopap.com 2008-2018 Ιδιοκτησία της Antiopap LTD